Review HTC Wildfire

Op dinsdag 13 juli 2010 door holybear Hardware 2 1143

Er woedt brand in de telecom-winkels: De HTC Wildfire is nu te koop. HTC’s tweede budget Android-smartphone wordt aangeprezen als dé manier om je sociale netwerken samen te laten komen. Wij bekeken de nieuwe androïde nader.

HTC heeft inmiddels een uitgebreide geschiedenis met het Android-besturingssysteem, van de eerste Google-telefoon tot het nieuwe vlaggenschip, de Desire. In september 2009 kwam het eerste budget-toestel in de vorm van de Tattoo. Met een resistief scherm van 320x240 was de Android-experience beduidend anders dan bij de overige Androïdes, maar de prijs maakte een hoop goed. Nu wordt met redelijk veel fanfare de opvolger uitgerold, de HTC Wildfire. Kan de Wildfire overtuigen, ondanks het feit dat er ergens bezuinigd moet zijn om het lagere prijskaartje te verklaren?

In de doos

Aangezien het hier om een review-unit gaat is de doos helemaal wit. De inhoud zou gelijk moeten zijn aan de uiteindelijke retail-doos: Na openmaken vind ik natuurlijk eerst het toestel zelf. Daaronder de accessoires: microUSB-kabel, headset uit één stuk en een bijzonder kleine lader met USB-uitgang voor de bijgeleverde kabel. Bij de review-unit zat helaas alleen een engels opzetstuk voor de lader. In nederland zal natuurlijk een EU-opzetstuk geleverd worden. Jammer genoeg wordt er zelfs geen simpele sleeve bijgeleverd.

Uiterlijk

Waar de Tattoo het moest hebben van een “lief” uiterlijk en de verwisselbare covers, slaat de Wildfire dezelfde weg in als de latere high-end toestellen als de Nexus One en de Desire. Mooie rondingen die niets afdoen aan een stoere, meer volwassen vormgeving. Aan de voorzijde vinden we bovenaan een “dubbele grill” alsof het een ingedrukte BMW-neus betreft. Hierin zijn ook de LEDs verwerkt die je op de hoogte houden van verschillende gebeurtenissen. Daaronder natuurlijk  het 3,2 inch capacitieve scherm met een resolutie van 320x240 pixels. Onder het scherm zitten de vier (eveneens capacitieve) aanrakingsgevoelige toetsen die we kennen van Android: Home, Menu, Terug en Zoeken. Helemaal onderaan zit uiteindelijk de optische trackpad die ook als selectie-knop dienst doet. Wat meteen opvalt is dat het geheel er uitziet als een iets samengedrukte Desire. En als je het mij vraagt is dat een fikse verbetering ten opzichte van de Tattoo! Bovenop vind je de aan/uit-knop en de 3,5mm headset-jack. De kleine inkeping in het midden is het beginpunt om de achterkant te verwijderen.

Onderaan zit helemaal niets, behalve het gaatje voor de microfoon; zelfs geen naad. Dit komt omdat de hele onderkant tot aan de trackpad één geheel is met de achterkant, waar de voorkant “in gezet” wordt.

De metallic band over de achterkant is dus ook niet, zoals bij de HD2, het batterijklepje. De gehele achterkant wordt losgeklikt om bij de batterij, het SIM-slot en het microSD-slot te komen. Verder vinden we aan de achterkant de lens van de 5MP camera met daarnaast de LED-flitser en de externe luidspreker (het kleine streepje links). Ook het nieuwe, chromen HTC-logo ontbreekt natuurlijk niet.

Bijzonder is daarbij dat we de microUSB-aansluiting nog niet zijn tegengekomen. Op de Wildfire zit deze namelijk aan de linker zijkant in een oninspirerend gat dat, in verhouding met de rest van het uiterlijk, storend slecht is weggewerkt. Hier is de eerste hint dat het een budget-toestel betreft, dit had toch echt wel mooier kunnen worden aangepakt. Erg jammer. Daarbij is een optie als een cradle dus ook bij voorbaat al bijna onmogelijk.

Hoger op de linkerkant de dunne chromen volumeknop uit één stuk, die goed te vinden en te gebruiken is. Aan de rechterkant zijn geen verdere bijzonderheden te vinden. Hoe voelt dat geheel dan aan in de hand? De achterkant is van hetzelfde “soft-touch” plastic wat we van veel van de HTC’s kennen en geeft veel grip. Het geheel is solide en er is geen piep of kraak aan te ontlokken. Goed gebouwd dus. Als je de achterkant eraf haalt krijg je voor het eerst het gevoel dat je voorzichtig moet zijn met de telefoon: na een nagel aan de bovenzijde tussen voor- en achterkant te schuiven komt het geheel los met het soort klik-geluidjes wat je af en toe doet hopen dat er niets breekt.

Volledige specificaties

• GSM/GPRS/EDGE: 850/900/1800/1900 MHz
• WCDMA/HSPA: 900/2100 MHz
• Display: 3.2-inch QVGA TFT capacitive touchscreen
• Camera: 5 MP,  auto focus, LED flash
• Operating system: Android 2.1 met HTC Sense interface
• CPU: Qualcomm MSM7225 528 MHz
• ROM: 512MB; RAM: 384MB
• WiFi 802.11 b/g, GPS/AGPS, 3.5mm audio jack, microUSB
• Bluetooth 2.1 met A2DP
• FM radio
• Batterij:  1300 mAh
• Talk Time: GSM tot 7,3 uur
• Standby: GSM tot 480 uur
• Grootte: 106.75 x 60.4 x 12.19mm

Het scherm

Net als bij de Tattoo heeft HTC gekozen voor een QVGA scherm, waar de meer gangbare resolutie voor Android 480x320 oftewel HVGA bedraagt. Hoewel helder genoeg blinkt het scherm hierdoor niet uit qua scherpte. De Sense-interface ziet er prima uit, maar vooral in de browser is goed te zien dat tekst minder goed tot zijn recht komt. Hoewel het begrijpelijk is dat het scherm simpeler houden tot een van de grootste kostenbesparingen leidt, is het ook het meest prominente deel van het toestel. Er valt echter prima mee te leven als je je bedenkt dat je ook niet betaald hebt voor een Desire. Het scherm is namelijk niet zozeer slecht alswel beperkt. Leesbaarheid in de zon is acceptabel, maar je moet er wel wat moeite voor doen. Ook de applicatie-lijst krijgt hierdoor een ander gezicht, omdat er maximaal 3x4 icoontjes tegelijk getoond worden. Op de Desire is dit bijvoorbeeld 5x4, en dat is toch beduidend meer. Het valt op, maar ook hier is goed mee te leven. Tragischer is het feit, dat deze resolutie niet door alle voor Android beschikbare software wordt ondersteund. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik er geen last van heb gehad bij het vinden van de voor mij belangrijkste toevoegingen (zoals Advanced Task Killer), maar in de Market zul je toch een aantal programma’s missen. Mijns inziens zal het scherm het belangrijkste vraagstuk voor de gebruiker zijn:  Heb ik het maximale schermvermogen nodig, of is iets minder acceptabel zolang de rest het maar goed doet?

Synchroniseren

Voor mij is het eerste wat ik met een nieuwe telefoon doe ervoor zorgen dat alles gesynchroniseerd is. Mensen die alles sowieso al via Google geregeld hebben zullen vrijwel nooit fout gaan met een Android toestel. Maar wat als dat anders is? HTC levert het programma HTC Sync, maar ten tijde van dit schrijven wordt blijkbaar de Wildfire niet ondersteund; ik heb in ieder geval de Wildfire op geen enkele manier ermee kunnen synchroniseren. Wat hieraan extra kwalijk is, is dat het programma wel enige kuren heeft. Bij installatie werd namelijk mijn WiFi-verbinding elke keer opgeofferd waardoor de PC opnieuw een verbinding creëerde. Ik maak inmiddels verbinding via “Draadloze netwerkverbinding 5” omdat ik viermaal heb geprobeerd het programma te installeren. Frustratie was het gevolg. De Wildfire maakt dit echter deels goed door in de standaard mogelijkheden de optie te hebben om de gegevens van je oude telefoon over te nemen, mits ondersteund. Zo heb ik dus met een simpele Bluetooth-verbinding in ieder geval mijn Contacten volledig over kunnen nemen van mijn HD2. Ik verwacht dat de ondersteuning van HTC Sync voor de Wildfire een tijdelijk probleem is; ik hoop wel dat HTC dit dan ook snel regelt. Ten tijde van dit schrijven staat de Wildfire in ieder geval nog niet in de lijst van producten waarvoor iets te vinden is bij “Ondersteuning” op de website, hetgeen toch spijtig is aangezien de telefoon al verkocht wordt. Synchronisatie voor alle over-the-air informatie kan afzonderlijk worden ingesteld. Bij de eerste instellingen als je het toestel aanzet word je al aangespoord om zoveel mogelijk hiervan in te stellen. Facebook, Twitter, eMail-boxen, Youtube en het weer zijn de standaard opties die doorlopen worden. Een en ander lijkt ook probleemloos te verlopen, waarbij vooral de Social Networks allemaal gelikt samengevoegd zijn in de FriendStream-applicatie (waarover later meer).

Bellen

De belkwaliteit van de Wildfire is prima. Beide gesprekspartners hebben goede geluidskwaliteit, ook als gekozen wordt voor de speaker-functie. De Wildfire is een prima telefoon. Daarbij moet ik zeggen dat ik gebruik maak van het Hi-netwerk; daarmee heb ik nooit slechte verbinding gehad ondanks reizen naar Nijmegen en Groningen in de trein. De dialer werkt zoals je zou wensen met predictieve invoer, en ook de bellijst en de contactenlijst is snel gevonden. In de praktijk heb ik echter voornamelijk gebruik gemaakt van de Favorieten-widget, waarop je meest gebelde contacten in een lijstje foto’s te vinden zijn.

Gebruik

Ondanks dat het een “budget-toestel” betreft, is de Wildfire niet minder slim dan zijn broertjes en zusjes. Android 2.1 draait als een zonnetje zonder enige hapering of gebrek aan vermogen.

Jammer genoeg zijn er twee merkbare uitzonderingen op die regel: het draaien van de schermoriëntatie en het toetsenbord. Het eerste leidt ertoe dat je als gebruiker je af en toe afvraagt wat er toch zoveel moeilijker is aan een oriëntatieverandering in vergelijking met alle andere functies van het toestel, en het laatste is zelfs voor een niet bijzonder snelle SMS'er als ik soms goed merkbaar. Daarbij wordt het laatste wel weer minder frustrerend door de uitstekende tekst-voorspelling van de Wildfire. Een belangrijk element in het verkooppraatje rond de Wildfire is de interactie met Sociale Netwerken, en ik moet toegeven dat ik met de Wildfire hier bijzonder veel plezier aan heb onttrokken. Op geen enkel ander toestel heb ik zo vaak de neiging gehad om even snel de updates van mijn vrienden te lezen, of om zelf een update toe te voegen. De mogelijkheid om vanaf je Homescreen een update aan zowel Facebook als Twitter toe te voegen was een genot tijdens de halve finale van het WK: ik had het gevoel met een aantal van mijn vrienden samen te kijken, ondanks dat ze in een andere stad zaten! FriendStream is een concept wat niet alleen goed werkt, maar op een toestel met een lager prijskaartje ook weloverwogen geplaatst lijkt. De online-generatie met een minder gevulde portemonnee zal hier mijns inziens een welkome toevoeging in zien. Apps downloaden en installeren gaat zowel via WiFi als via het 3G-netwerk snel en vlekkeloos, en zittend op een terrasje in de zon heb ik veel met de Market zitten spelen. Ook het internet werkt goed op de Wildfire; ik had het forum van Mobilyz als favoriet ingesteld en zat om de zoveel tijd nieuwe posts te bekijken. Daarbij is het dus zoals gezegd wel merkbaar dat je het met een kleiner scherm moet stellen. Email is goed te integreren op de Wildfire, en de bijgeleverde Widget doet zijn werk goed. Ik moet daarbij toegeven dat ik zelf niet werk met Exchange-servers, en dit dus ook niet heb kunnen testen. Webmail werkte in ieder geval zonder problemen en heeft me steeds goed up to date gehouden. Vaak was het zelfs zo dat mijn Wildfire me eerder op nieuwe mail wees, dan mijn laptop! Ook de agenda doet wat je ervan verwacht, al kon ik deze dus niet testen met mijn volledige Outlook-agenda. Wel werden agendapunten als verjaardagen geïmporteerd vanuit Facebook, en dat ging allemaal vlekkeloos. Ook de agenda-widget kan in meer en minder uitgebreide versie aan je Homescreen worden toegevoegd, al naar gelang van de eisen die je eraan stelt. Pagina vullend voor alle dagen van de maand tot een simpele regel met je volgende agendapunt. Over de Sense-interface is al veel geschreven, en dat zal ik niet nog eens dunnetjes overdoen. Ik  vind persoonlijk dat het een bijzonder prettige en werkbare omgeving creëert, waardoor je het beste uit je smartphone haalt.

Connectiviteit

Hier kan ik eigenlijk kort over zijn: de Wildfire is voorzien van vrijwel alles wat je je als rechtgeaarde smartphone-gebruiker zou kunnen wensen. De enige uitzondering die ik als verwende Mobilyst bemerkte zit hem in het Gedeelde Internet: om hiervan gebruik te maken met je Wildfire moet je de microUSB-kabel gebruiken. Andere telefoons zoals de HD2 en de HD Mini geven de gebruiker de optie om het toestel zelfs als WiFi-router te gebruiken, hetgeen de Wildfire mist. Desalniettemin is via de kabel de optie wel voorhanden en kan het toestel hier dus niet echt op worden aangekeken. De GPS in de Wildfire vindt snel een fix en is goed gevoelig. Zelfs bij het eerste gebruik was mijn locatie bijzonder snel gevonden, ondanks dat ik tussen vrij hoge gebouwen stond.

Multimedia

Als MP3-speler komt de Wildfire prima tot zijn recht. Met de mogelijkheid om je eigen koptelefoon aan te sluiten via de 3,5mm-jack krijg je rijke bastonen en een overall zeer respectabel geluid te horen. Ook via de HTC-widget op je Homescreen is een en ander goed aan te sturen. Een mooie extra is de functionaliteit van het LockScreen, waarop je zonder het LockScreen te verlaten de muziek kunt pauzeren. Jammer genoeg heb ik nergens een equalizer kunnen ontdekken, wat toch wel toegevoegde waarde had gehad. Ook de radio werkt naar behoren, en ik heb meestal goed bereik gehad. Natuurlijk dien je daarbij wel rekening te houden met het feit dat je locatie hierbij van belang is; in een betonnen bunker hoef je geen bereik te verwachten. Slechter gesteld is het met het afspelen van video. Vooral de Youtube-applicatie had veel last van gestotter en moeizaam afspelen. Ik heb het na een paar pogingen uiteindelijk opgegeven. Als je verwacht veel naar video te gaan kijken, is dit niet de telefoon waar je gelukkig van wordt.

Camera

Ik was blij verrast met de kwaliteit van de plaatjes die de camera schiet. Er zijn geen bijzondere aanpassingsmogelijkheden, behoudens het feit dat de zoom-instelling zich toch wel uitzonderlijk goed houdt, zeker als we bedenken dat het hier om digital zoom gaat.

Verder is de camera wel gevoelig voor de typische tekortkomingen van veel camera’s op een telefoon: moeite met hoog contrast en tegenlicht, maar zelfs dan waren de plaatjes nog goed te gebruiken als een “kiekje”. Zie ook de voorbeeldfoto’s hieronder om zelf een beeld te vormen van de kwaliteit van de gemaakt plaatjes.

Je kunt overigens zowel van het scherm zelf als van de optische trackpad gebruik maken om een foto te schieten. Een eigen knop voor de camera is er niet.

Accu

Ondanks vrij veel gebruik van bellen, internet, SMS en de MP3-speler hield de Wildfire het met gemak een dag uit, en bij matig gebruik soms zelfs twee. Dat is een beduidend betere prestatie dan zijn grotere broers en zussen, en zal in ieder geval deels te danken zijn aan het minder energie-hongerige scherm. Ieder nadeel heeft zijn voordeel..?

Conclusie

Ik heb een heleboel verteld over de Wildfire, maar de vraag is uiteindelijk wat ik er van vond. Samenvattend is de grootste teleurstelling het scherm. Een ander budget-toestel wat we ook hier in Nederland hebben gehad is de T-mobile Pulse, en die wist toch een 3,5 inch HVGA scherm te leveren. Maar dat is dan ook zo ongeveer het enige wat je de Wildfire voor de voeten kunt werpen, en het wordt veel minder belangrijk als je het andere verschil met de Pulse er tegenover zet, namelijk geheugen. De Pulse werd bijna kreupel door het feit dat je ongeveer 40MB aan geheugen vrij had als je 1 of 2 apps had geïnstalleerd. Bij de Wildfire is dit absoluut geen probleem, want zelfs na het installeren van meerdere programma’s was er makkelijk 150MB over. En dat is het verschil: ergens moet op de kosten bespaard worden als je een budget-toestel maakt, en mijns inziens heeft HTC met de Wildfire de juiste keuzes gemaakt. Het scherm is goed genoeg om je toch dagelijks van je smartphone te laten genieten, terwijl de overige specificaties vrijwel garanderen dat je altijd een prettig en snel toestel bij je draagt. Vergeef de Wildfire zijn trage oriëntatieverandering en toetsenbord, en hij stelt je niet teleur. Ik kan de Wildfire het compliment geven, dat ik het jammer vind dat ik hem terug moet sturen. Ik zal 7 augustus dus ook op “schattenjacht” gaan om er zelf een te bemachtigen.

Alternatieven?

Een andere optie die in dit segment zeker moet worden overwogen is de SonyEricsson Xperia X10 Mini. Het betreft hier echter in mijn beleving bijna een ander soort toestel, waarbij de keus voornamelijk beïnvloed zal worden door het verschil in uiterlijk en interface. De X10 Mini laat enige vergelijking met de X10 grotendeels achter zich, terwijl de Wildfire wel degelijk probeert om een goedkope Desire te zijn. Het geheugen van de Wildfire is ook beduidend groter, en er is een nieuwere versie van Android geïnstalleerd (2.1 vs. 1.6).

Conclusie

De meest complete budget-android die er op dit moment te vinden is. De Wildfire maakt zijn claim wat betreft integratie van Sociale Netwerken waar en heeft genoeg “power” om niet teleur te stellen. Er zijn nog een paar dingen die beter zouden kunnen, maar voor de prijs die je betaalt krijg je uiteindelijk meer dan waar voor je geld.

Positief

• Mooie vormgeving
• Complete connectiviteit
• Goede prijs/kwaliteit
• Adequate accuduur

Verbeterpunten

• QVGA scherm
• Trage oriëntatie en toetsenbord
• Slechte video-prestaties